Ceza

Ceza, 2000 yılından sonra piyasaya sürülmüş rap, r&b veya adı her neyse olan akımın Türkiye şubesidir diyebiliriz. Bir kaç kişi daha var ama onlar, Ceza kadar popüler olmadılar. Gerçi, bu tarz, kendi hayran kitlesi olan ünlülerin ne kadar popüler olduklarını, ne kadar dinleyicilerinin olduğunu kestirmek de zor.

Ceza, okan bayülgen tarafından ülkeye tanıtıldı diyebiliriz. Farklı müzik tarzlarını tanıtmayı kendine misyon edinen bayülgen, Ceza’yı da, sebep beklemeksizin programına konuk etti. Bu sayede, reytingini de artırdığı su götürmez.

Ceza’nın temsil ettiği müzik anlayışı, önüne gelene küfret olarak adlandırılabilir. Pek fazla düşünmeye gerek yok bu müzikte. Şarkının müzikal özelliği de önemsiz. Zaten bu müzik değil, içtekini dışa yansıtmak için hiç durmadan ve hızlıca konuşmak olarak adlandırılmalı. Çoğunlukla, bu konuşmayı, kendisi de anlamıyordur herhalde. Bir şarkıyı anlamıştım gerçi. Yine bayülgenin programındaydı. Savaşa Hayır diye bir şarkı söylemişti Ceza. Anlamıştım sözleri çünkü tek söylenen: Savaşa Hayır’dı. Başka söz yoktu. Neden savaşa hayır deseler, herhalde üç yıl düşünmesi gerekirdi. İnsanlar ölmesin, yazıktır günahtır gibi cevaplar verilir gerçi. Sonra tikky bir kafede, garsona hakaret edilir.

Neyse konumuza dönelim. Ceza, adını bilmiyorum malesef, 1977de İstanbul’da doğmuş. Biyografisinde, rep müziğe ilkokulda başladığı yazıyor ama, hangi rep müzikten bahsedildiği belirtilmemiş. çünkü 80li veya 90lı yılların rep müziği ile bu günlerin rep müziği arasında dağlar kadar fark var. Şimdiki rep, amerikalı zencilerin müziği haline geldi. Ses, müzik önemsiz, arkaya ver bir ferrari, oynat iki hatun. Al sana rep müzik. Türkçe olanları da bundan fazlasını yapamadı. Güya bir şeyler anlatmaya çalışıyorlar ama ne anlatmaya çalıştıklarını kendileri de bilmiyorlar. Bir de karizma ayakları, tuhaf duruşlar, ilginç yamuk yumuk giyimler. Ceza, hesaba göre 30 yaşında ama 16 yaşındaki çocuklar gibi giyiniyor, onlar gibi kaldırım köşelerinde kızlara laf atacak gibi bir duruşa sahip hala. İlginç bir müzik tarzı.

Bu müzik tarzının gerçeği, 1990′lı yıllardaydı. Mr President da, konuşarak şarkı söyled. Cartel de konuşarak şarkı söylerdi ama şimdiki gibi itici değillerdi. Bu ülkedeki çoğu insan, Cartel’in uzun uzadıya giden şarkılarını ezbere bilirler. Çünkü müzikal özellikleri vardı. Ben de çok severdim ama malesef bir albümle olayı kapattılar. Erci-E bir albüm yaptı. O da çok güzeldi. Ama sonra kayboldular.

Amerika, her on yılda bir akım geliştirir ve bunu modaya, müziğe entegre eder. 2000li yılların ilk on yılı da bu şekilde, rep meple geçecek belli. Kaldı 3 yıl. Dişimizi sıkıyoruz bakalım. Gerçi, ondan sonra da tuhaf bir şeyler bulacaklardır. Umarım, 90ların müziğine yakın bir akım gelir de, biz de yeni şarkılar dinleyebiliriz.

 Ceza Resimleri

 Ceza

Ceza, şu asabi duruşunu değiştirmeli bence. On dakika önce dayak yemiş gibi bakmamalı dünyaya. O zaman iticilikten kurtulur ve sevenleri artar. Bu haliyle, gerçekten bize verilmiş bir ceza gibi duruyor. Ceza, şarkı sözleri olarak da, önceden düşünülmüş sözleri tercih etmeli. Yoksaçok yavan, içi boş sözleri arka arkaya söylemiş oluyor. Sanat birikimdir, akla gelenin konuşulması değil. Onu, hitap edenler yaparlar.

Beyaz Kalp sitesinde ayrıca, Cem Adrian ile ilgili bilgiler, resimleri ve videoları bulabilirsiniz.

Yorum Yapabilirsiniz: